Badania

Poniżej przedstawiamy wnioski z badań naukowych potwierdzające skuteczność kabiny floatingowej. Podajemy publikacje w których można znaleźć pełne badania i analizy.

  • Michael M. Hutchison: The book of floating: exploring the private sea. Nevada City, Calif.: Gateway Books and Tapes, 2003.
  • John Cunningham Lilly: Tanks for the Memories: Floatation Tank Talks. Gateways Books Tapes.
  • John Cunningham Lilly: The Deep Self. Warner Books.
  • Sven-Åke Bood: Bending and Mending the Neurosignature: Frameworks of influence by floatation-REST.. Karlstad University, 2007.

Ocenia się, iż około 90% aktywności centralnego układu nerwowego jest powiązana z działaniem grawitacji. Mózg stale przeprowadza obliczenia i dostosowuje na ich podstawie ułożenie ciała i ruchów do warunków grawitacji. Informacje odbierane przez układ nerwowy z mięśni są zawsze odzwierciedleniem działania grawitacji i stanowi ona tło dla wszystkich innych wrażeń docierających do układu nerwowego. Wniosek – będące wynikiem grawitacji napięcie mięśniowe obniża świadomość i wrażliwość na zewnętrzną i wewnętrzną rzeczywistość. (Hutchison, 2003)

Kabina nie eliminuje całkowicie grawitacji, jednak na ciało unoszące się swobodnie na powierzchni wody siła grawitacyjna działa równomiernie na całej jej powierzchni, zdejmując obciążenie z miejsc najbardziej obciążonych w warunkach naturalnych. W ten sposób zmniejszeniu ulega napięcie mięśniowe, co z kolei zwiększa zdolność do odbierania znacznie subtelniejszych bodźców. (Lilly, 1977; WIckramsekera, 1983)

Badania prowadzone na mnichach wchodzących w stan głębokiej medytacji pokazały, że ci najbardziej doświadczeni potrafią osiągnąć stan, w którym ich mózg wytwarza fale theta. Rozwinięcie tej umiejętności wymaga wielu lat praktyki. Stan theta charakteryzuje się m.in.: występowaniem podobnych do snów, ale bardzo żywych obrazów często towarzyszą im wspomnienia z dzieciństwa; zwiększeniem dostępności do nieświadomych treści; zwiększoną kreatywnością; poczuciem psychologicznego dobrostanu. Taki stan osiągalny po poprzez medytację wymaga dużej wytrwałości w kabinie izolacji sensorycznej osiągany jest bez wysiłku. Badania wykazują iż przebywanie w kabinie przez godzinę znacząco podnosi ilość fal theta. (Budzynski, 1983; Taylor, 1983)

Stres jest spowodowany rozbieżnością między oczekiwaniami a rzeczywistością. Każda niezgodność świata, z tym czego się spodziewamy, wywołuje reakcję stresową. Kabina jest miejscem gdzie ta rozbieżność praktycznie nie istnieje. Stąd wysuwany jest wniosek, że kabina stanowi bardzo ważny element w mechanizmie redukcji stresu (Miller, 1983; Hutchison, 2003).

Badania dowodzą o efektach izolacji sensorycznej: zwiększenie ostrości widzenia, wyostrzenie zmysłu dotyku, wzrost wrażliwości słuchowej, wzrost wrażliwości na smaki (głównie słodki i gorzki), polepszenie zdolności uczenia i przypominania, lepsze wyniki w zadaniach percepcyjno-motorycznych (Hutchison, 2003).

Kabina jest miejscem, którym każda metoda psychicznej i fizycznej samokontroli, i samoregulacji działa znacznie bardziej efektywnie niż gdziekolwiek indziej. Stąd wszelkiego rodzaju wizualizacje, autohipnoza, ćwiczenia autogeniczne przynoszą szybkie efekty (Hutchison, 2003).

Przebywanie w kabinie ma bardzo silne i długotrwałe działanie redukujące ból. Wydzielane beta endorfiny mają działanie silniejsze od morfiny i pozostają aktywne przez wiele godzin. (Adam, 1976; Levine, 1978).

Sposób odbierania bólu zależy od stanu psychicznego. Niepokój i napięcie sprawiają, że ból odczuwany jest jako silniejszy. Tymczasem poziom niepokoju mierzony wysokością ciśnienia krwi, poziomem ACTH, adrenaliny, noradrenaliny, pulsem, reakcją skórna galwaniczną, ulega radykalnemu obniżeniu pod wpływem kabiny. Kabina jest najbardziej efektywnym i niezawodnym sposobem wpływania na chemię mózgu (Hutchison, 2003).

Kabina lewitacyjna jest idealnym miejscem dla sportowców. Jej najważniejsze zalety to: redukcja napięcia mięśniowego, przyspieszenie procesu regeneracji i techniki pozwalające na polepszenie uzyskiwanych efektów. Redukcja napięcia mięśniowego – już 45minutowa sesja radykalnie zmniejsza napięcie mięśniowe a efekt utrzymuje się przez kilka dni. Ograniczenie bodźców pozwala na zlokalizowanie miejsc napiętych, bolesnych i przy wykorzystaniu technik sugestii, wizualizacji przeciwdziałać kontuzjom. Przyspieszenie procesu regeneracji – po wzmożonym wysiłku fizycznym następuje stan osłabienia i wypalenia. Zwykle potrzeba kilku dni aby wrócić do stanu wyjściowego, w kabinie trwa to tylko kilka godzin. Zachodzą również zmiany biochemiczne podczas sesji m.in.: obniżone zostaje ciśnienie krwi, zmniejszone tętno, zmniejsza się poziom kwasu mlekowego, zmniejsza się tkanka tłuszczowa, zwiększa się zużycie tlenu. Polepszenie efektów sportowych jest możliwe dzięki zastosowaniu sygnałów ideomotorycznych, taśm zawierających sugestie, materiałów video, wizualizacji (Hutchison, 2003).

Przebywanie w kabinie zwiększa aktywność prawe półkuli mózgowej, nie prowadząc do jej dominacji nad lewą ale do ich zharmonizowania (Lilly, 1972).

Zgodnie z teorią MacLeana mózg składa się z 3 części (mózg gadzi – w którym układ siatkowaty aktywujący RAS decyduje o stopniu pobudzenia i ukierunkowaniu uwagi. Ignoruje bodźce znane zauważając to co nowe i odbierając je jako zagrażające; układ limbiczny jest siedliskiem emocji oraz kontroluję pracę narządów wewnętrznych. Wszystkie odbierane informacje sensoryczne tutaj docierają i wywołują określone zmiany emocjonalne ii fizyczne. Trzecią częścią mózgu jest kora nowa). Niewystarczająca współpraca między nimi doprowadza do braku poczucia dobrostanu fizycznego i psychicznego. Medytacja i głęboka relaksacja zwiększa jedność tych trzech obszarów w mózgu. W kabinie proces ten zachodzi samoistnie, a dzieje się to za pomocą izolacji sensorycznej. Liczba bodźców docierających do osoby przebywającej w kabinie jest mocno ograniczona i RAS zwiększa wrażliwość na bodźce, wzrasta poziom odczuwania. Człowiek staje się bardziej świadomy swoich stanów fizycznych i emocjonalnych. Zwiększona świadomość procesów wewnętrznych jak praca serca, oddech łączy się ze zdolnością do ich świadomej kontroli. W ten sposób dochodzi do współpracy kory nowej (świadoma kontrola) z układem limbicznym (procesy wewnętrzne) i mózgiem gadzim (zwiększona czułość na bodźce) (Hutchison, 2003).

Kabina samoczynnie, bez żadnego wysiłku wprowadza w stan głębokiej relaksacji. 45- minutowa sesja powoduje istotne obniżenie ciśnienia krwi, rytmu serca, napięcia mięśni; zwiększa się produkcja fal alpha i theta, obniża się poziom adrenaliny, epinefryny, norepinefryny, ACTH (adrenokortykotropiny) i kortyzolu, czyli hormonów stresu, przy jednoczesnym zwiększeniu produkcji endorfin, czyli hormonów szczęścia. Stan ten utrzymuje się przez wiele dni. Dzieje się to prawdopodobnie z uwagi na zmianę stopnia odporności hipokampa (układ limbiczny) na stres. Korzystanie z kabiny przyczynia się do osiągnięcia równowagi i samoregulacji endokrynologicznej (Turner, 1983).

Badania potwierdzają iż zastosowanie podczas sesji nagrań z sugestiami do walki z nałogami zwiększa ich skuteczność o 40%. (Suedfeld, 1983).

Osiowym elementem depresji jest poczucie bezradności i poddania. Stany te pozytywnie korelują z podwyższonym poziomem kortyzolu i ACTH. Przebywanie w kabinie istotnie obniża poziom tych substancji w organizmie, co było widoczne w badaniach już po 5 dniach. (Turner, 1983). Badania pokazują, iż u osób chorych na depresję i korzystających z kabiny znacznie poprawia się nastrój, ma miejsce zwiększone zainteresowanie seksem, poprawia się jakość snu, myślenie staje się jaśniejsze i efektywniejsze. Osoby te stają się bardziej optymistyczne i entuzjastyczne (Hutchison, 2003).

Powszechnym problemem i jednym z najczęstszych powodów braku odczuwania przyjemności i zadowolenia z życia jest ciągle obecny niepokój połączony z objawami fizycznymi (napięcie mięśniowe, podwyższone ciśnienie krwi, przyspieszony puls, ekstremalnie podwyższony poziom epinefryny i kortyzolu). Udowodniono iż powyższe symptomy są skutecznie zwalczane w kabinie. Zmniejsza się także subiektywnie odczuwany niepokój; jego intensywność o 74% a częstotliwość o 65% (Balden Jacobs, Allen Jacobs, Greg Jacobs, 1983).

Badania nad procesem uczenia się w kabinie potwierdzają jej efektywność. Podczas sesji ma miejsce lepsze zapamiętywania faktów, podnosi się poziom rozumienia i stosowania w praktyce oraz kreatywnego zastosowania wiedzy. Im wyższy poziom nauki tym lepsze efekty mają uczący się (Taylor, 1983).

Materiał pochodzi z książki Zdzisława Sybilskiego „Dezaktywizacja i aktywizacji emocji w psychoterapii”, Druk_Intro S.A, Inowrocław 2007.

  • Publikacje naukowe:
  • M. Hutchison: The book of floating: exploring the private sea. Nevada City, Calif.: Gateway Books and Tapes, 2003.
  • John Cunningham Lilly: The Deep Self. Warner Books, 1977
  • John Cunningham Lilly: Tanks for the Memories: Floatation Tank Talks. Gateways Books Tapes, 1972
  • I.Wickramseker: Sensory Restriction and Self-Hypnosis as Potentiators of Self-regulation, Colorado 1983
  • T.E. Taylor: Learning Studies for Higher Cognitive Levels in a Short-term Sensory Isolation Environment, Colorado 1983
  • Balden Jacobs, Allen Jacobs, Greg Jacobs: REST in a Hospital –Based Stress Management Program, Colorado 1983
  • J.W. Turner: Hormones and REST: A Controlled Study of REST – Assisted Relaxation, Colorado 1983
  • P. Suedfeld: REST: Technique, Treatment, Transcendence. Colorado 1983
  • J.B. Levine: The Narcotic Antagonist Naloxone Enhances Clinical Pain, 1978
  • T. Budzyński: A Brain Lateralization Model for REST, Colorado 1983
  • Floation REST Therapy Results in Pain Relief and Relaxation for Fibromyalgia Patients. Dr. Roderick Borrie and Dr. Tamara Russell ;http://www.floating-verband.de/Results-Floating-Day.pdf
  • Restricted environmental stimulation. New York: Springer, 1990.
  • Sven-Åke Bood: Bending and Mending the Neurosignature: Frameworks of influence by floatation-REST.. Karlstad University, 2007.
  • Zdzisław Sybilski: Dezaktywizacja i aktywizacja emocji w psychoterapii.
  • Anette Kjellgren: The experience of floatation REST (restricted Environmental stimulation technique), subjective stress and pain. Goteborg: University Sweden, 2003.